Backpackers World

Het is vandaag 4 mei en door logistieke problemen hebben we een truc moeten uithalen. Vandaag lopen we de etappe van morgen. Het gaat er om dat we onze bagage niet mee kunnen nemen en we een wisseltruc moeten uithalen om onze bagage in Nagasaki te krijgen. Het gaat er om dat we op de voorlaatste dag ( morgen dus) een moeilijke verbinding hebben en we niet alle bagage zouden kunnen meenemen naar het eindpunt. Daarom doen we vandaag de moeilijke verbindingsdag en morgen de dag dat we een goede verbinden zouden hebben met aansluiting naar Nagasaki.

Na het ontbijt gaan we op pad vanaf het station van Haiki. Al snel komen de eerste borden met Nagasaki in zicht, maar destad is nog ver, de etappe van vandaag is maar liefst 31 km lang. De route voert ons langs enkele interessante bezienswaardigheden, die de band van Japan met Nederland laten zien. Zo zien we op afstand een replica van 1 op 1 van Huis Ten Bosch, een van de paleizen in Nederland. Hier is een soort pretpark met Nederland als thema er staan nog veel meer gebouwen maar die zien we nog niet. Wel zie ik even verder langs deweg een slang, ongeveer 40 cm en gelukkig voor mij, zo dood als een grote pier.
Als we doorlopen komt de replica van de Utrechtse Dom in zicht en even later zien we zowel de Dom als Huis Ten Bosch. We lopen langs een soort van kasteeltoren, die later zoals het blijkt, een ryokan is. Een ryokan is een traditionele Japanse herberg met alles er op en er aan, bediening vaak nog gekleed in Japanse traditionele kleding dwz de dames oa in kimono en de gerechten zijn van hoge kwaliteit en tot in de puntjes verzorgd. Ik heb zelf 3 jaar geleden op de Big Walk 2009 in een ryokan in de kiso vallei geslapen en dat is me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Wellicht dit jaar in augustus weer. De prijs die gerekend wordt in een ryokan is vaak niet mals maar de prijzen in deze vallen reuze mee (foto).
De borden die de weg naar Nagasaki wijzen worden steeds groter en ook de aanduiding van de "Oranda Kaido" zijn duidelijk te volgen. Het is alleen frustrerend dat je elke kilometer die nog gelopen moet worden, terug te vinden is op zo een bord. Als we richting Sankai gaan vallen ons3 grote schoorstenen op. We zien alleen geen industrie die deze schoorstenen verklaren. Op een rustplaats staat een bord met de beschrijving van de schoorstenen. Het blijken geen schoorstenen te zijn maar 300 m hoge oude zendmasten van direct na de Eerste Wereldoorlog, die in die tijd voor radioverkeer voor militairen bestemd waren. De torens zijn nooiot afgebroken en nu nationaal monument. We maken nog effe een groepsfoto op de rustplaats en gaan dan tichting de Sankai Bridge, die we over moeten richting ons einddoel van vandaag.
Als we op de brug zijn, zien de goed de stroomversnellingen en draaikolken die net naast de brug ontstaan en er gevaarlijk uit zien. Dat weerhoudt eeen aantal jetski-ers niet om dwars door de draaikolken en stroomversnellingen te varen. Het terugvaren tegen de stroom in is heel wat moeilijker.

Je ziet van alles onderweg en zo lopen we langs een oude steenhouwerij waar de machines onderetussen al bijna helemaal overwoekerd zijn door het onkruid.

Een andere attractie hier is het Holland Village. Hier staan huizen en molens en is een heel Nederlands dorp neergezet. Het is de laatste jaren enigszins in de schaduw komen te staan vanHuis Ten Bosch maar het trekt nog steeds bezoekers.

We naderen nu Nagasaki en een hele warme dag zit er bijna op en als we op bijna aan het einde zijn beginnen de moeilijkheden met de verbindingen. We staan nu in het dorp Kinkaikatagami. Er is hier een bushalte maar geen trein dus moeten we naar een station zien te komen en dat is nog niet zo makkelijk. Eerst een half uur wachten op de bus, dan een rit van 20 minuten en dan moeten we overstappen op een andere buslijn. Wachttijd bijna 45 minuten en dan een rit van bijna 1 uur om op het station te komen. Maar dan moeten we nog naar Sasebo zien te geraken. Dat gaat dan per trein

Als we aan het eind van de dag resume maken hebben we biojna net zo veel tijd nodig gehad om te reizen als we gebruikt hebben voor de 31 km wandeling........................


Noot: door een technisch probleem met het fotobewerkingsprogramma, kan ik momenteel geen fotos uploaden, dat doe ik thuis wel.

Vandaag 3 mei 2012. Er komt een einde aan een periode van 2 dagenrust wat het wandelen betreft. De eigenaar van het Grasshouse wil onze bagage wel vervoeren vanmiddag naar het station van Tabirahiradoguchi. Omdat we geen verdere ondersteuning hebben, is besloten het wandelschema om te gooien. Vandaag lopen we wat we ons orginele wschema. Morgen lopen we dee route die we eigenlijk overmorgen zoudeb hebben noeten lopen. Maar omdat er geen ondersteuning is, moeten we eerst de bagage verplaatsen en dan de km gaan wandelen. Dus Overmorgen lopen we wat we morgen zouden hebben moeten lopen. Snapt u het nog?? Het is enig gepuzzel geweest maar omdat "de jeugdherberg-eigenaar onze bagage naar het staion van Hirado brengt hoeven we maar enkele stuks bagage mee te nemen op de wandeling van vandaag dwz Lo neemt de wheelie mee, Hans mijn rugzak en elk van ons zijn daypack. Toch een hele klus.

Maar eerst ons vertrek vanuit Hirade. We worden met onze mee te nemen bagage voor het Handelshuis afgezet, waar alweer een horde wandelaars, de burgemeester en een man in een samuraipak ons staan op te wachten.

Masaji-san heeft alle 4 deelnemers een historische naam toebedeeld en zo heb ik de naam van Jacques (!!) Speckx toegewezen gekregen, de eerste beheerder van de handelspost in Hirado. En in deze hoedanigheid mag ik van de burgemeester van Hirado, een door hem ondertekende verklaring van de ambassadeur van Nederland ontvangen met de volgende text:

Bewijs van vriendschap tussen Japan en Nederland.
Het is mijn vurige wens, dat de vriendschap die zich heeft ontwikkeld tussen de Nederlanders en de Japanners in de loop van de 412 van uitwisseling na de eerste ontmoeting in Kuroshima, ook aan de generaties na ons zal worden doorgegeven en door hen zal worden uitgedragen"

Ambassadeur van het Koninkrijk der Nederlanden, Dr Philip de Heer.

Deze verklaring is al ondertekend door de burgemeester van Usuki en wordt nu door mij
meegenomen naar de burgemeester van Nagasaki. Dit zijn de 3 steden die een historische band hebben met de Nederlandse geschiedenis.

Darna mag ik ook nog een toespraak houden ten dele in het Japans en voor een groter deel in het Nederlands, dat weer vertaald wordt door Remco Vrolijk. Ondertussen heeft de man in samurai-kostuum er voor gezorgd dat het publiek een yel heeft ingestudeerd en als de burgemeester letterlijk het startschot voor onze laatste kilometers over de Oranda Kaido van Hirado naar Nagasaki heeft gegeven, wordt deze yel ten gehore gebracht.

Samen met een aantal medewandelaars gaan we weer door het centrum onder veel publieke belangstelling, de stad uit.Net voor de brug een foto moment en dan op weg de brug over naar Tabira. In Tabira nemen we afscheid van alle medelopers ( 10 km) en gaan verder via Emuka langs het meer over de "old road " naar Saza.

Via de stad Emuka en het meer gaan we verder over de Oranda Kaido, waar op elke km een bord staa, hoe ver het naar Hirado is en hoe ver nog naar Nagasaki. Leuk in het begin maar vervelend als je nog 21 km moet lopen. We zien ondanks de vele betonnen wegen toch kans de oude weg te blijven volgen en zien dan ook nog veel oude huizen. De weg slingert zich richting Saza en op verschillende mooie plekken hebben mensen hun huis gebouwd.

En omdat niets de Japnners vreemd is,staat er plot on de middle of nowhere een drankautomaat met lekker koude friasdranken en bier. Kijk eens op de foto naar de stroomtoevoer !!!

In de verte doemt Saza op met zijn miniatuur Mount Fuji. Als we op het station van Saza wachten, belt Masaji-san naar de jeugdherberg dat er 2 man teruggaan naar Tabirahiradoguchi om de nagage op te pikken. Antwoord van de man: o, ik breng jullie bagage wel naar station in Saza. Hebben LO en Hans de hele dag voor niets met de bagage geshouwd. Enige rirritatie komt op maar is al snel vergeten al de man aanbiedt om ons naar het hotel te bregen. Scheelt 2 treinreizen.

Ons hotel is weer een Toyoko Inn en ik heb een aanta; fotos van dit hotel bj deze serie gedaan. Veel kijkplezier

Morgen de wisseltruc met de route.............

het is vandaag 2 mei, onze 2e rustdag die we beginnen met een uitgebreid Japans ontbijt. Daarna een uurtje de dagboeken bijwerken en dan gaan we op pad naar Hirado City. We lopen ongeveer 20 minuten tot aan de bushalte en dan op de bus over Hirado Bridge naar de stad. Gelukkig is het in de bus niet zo druk en kan ik nog even een setje fotos maken van de kaartjesprocedure, dat is makkelijk voor mijn mede-reizigers in juli en augustus.
In Hirado aangekomen zijn we eigenlijk aan een bak koffie toe. We weten een leuke koffietent en de eigenaar is blij verrast als hij ons ziet binnenkomen. Hij kent ons nog van 3 jaar geleden en Lo is ondertussen ook al weereens een keer hier geweest. Het is effe gezellig en we besluiten om hier ook een hapje te eten, nadat we wat cadeautjes hebben aangeboden.
Daarna gaan we de stad in om enkele historische plaatsen te bekijken en enkele leuke plekken te bezoeken zoals het Portugeese schip, een standbeeld van Jacque sSpeckx, wiens naam ik heb geddragen tijdens deze tocht en moet ik dus met hem op de foto.Ook zien we een voetenspa in een van de straten van Hirado. Als we verder door de stad lopen komen we uiteindelijk via de bordjes die de weg aan geven bij de Dutch Wall en dan is het Handelshuis niet ver meer. In het Handelshuis is een museum gevestigd dat laat zien hoe de Nederlanders in Hirado terecht zijn gekomen en vertelt de geschiedenis van de Nederlandse handelspost. Er draaien 2 video's, 1 van de herbouw van het handelshuis en 1 video waarin degeschiedenis uitgebeeld wordt met daarin Remco Vrolijk als baas van het handelshuis in 17e eeuwse kleding en aan het eind van de video is er ook een glimp van Lo, Hans, Masaji-san en mij te zien, bij het vertrek op de Edo sanpu 3 jaar geleden. Ik heb de films alletwee (stiekem) op video opgenomen. Best leuk om jezelf in een buitenlands promotiefilmpje te zien !!!
Het museum laat veel stukken zien uit Nederland en op de bovenste etage heeft een Nederlandse bloemenkweker, die in de buurt van Hirado woont en werkt, een expositie van bloemsierkunst. Daar gaan we ook even kijken en vereeuwigen ons in het gastenboek.

Daarna zakken we langzaam af door de stad naar de Oranda Bashi, waar we opgewacht worden door een Japanse wandelvriend en we gaan samen met hem naar een eettent waar we met enkele vrienden ( oa de dame van de sake-brouwerij, de directeur van het VVV en anderen) een etentje hebben en we hebben er een gezellige avond als afsluiting van ons verblijf in Hirado.
Zo tegen 21.00 uur de taxi terug naar Grasshouse waar we nog een laatste biertje nemen en zo rond 22.00 uur naar bed gaan. Morgen is het gedaan met de rust en moeten we weer aan de bak voor de laatste 120 km naar Nagasaki over de Orando kaido. Maar dat is weer een heel verhaal aprt....